Vorige maand schreef ik dat ik wilde stoppen met Spotify. Niet alleen vanwege de lage inkomsten voor artiesten, maar ook omdat ik niet langer wilde bijdragen aan een bedrijf dat investeert in de wapenindustrie. Een maand later kan ik zeggen: ik heb mijn Spotify-account opgezegd en het voelt als een bevrijding. Maar de overstap was niet zonder uitdagingen. Een vervanger zoals Bandcamp bleek handig voor onderweg, maar gaandeweg miste ik toegang tot veel oude albums. Dus wilde ik toch een streamingdienst die zowel een goede catalogus als beter verdienmodel voor artiesten bood. Uiteindelijk koos ik voor Qobuz, een van origine Frans bedrijf.

Voordeel
Wat meteen opviel: de interface. De home is geen overweldigende stroom aan albums, podcasts, luisterboeken of playlists die je in een eindeloze scroll trekken. Gewoon muziek en dat is precies wat ik zocht. Een van mijn favoriete functies? Zoeken op label. Als ik een label leuk vind, luister ik graag alles wat ze uitbrengen. Zo vond ik de complete discografie van The North Quarter. Dus ik kan weer rustig verder rennen op een treadmill op mijn favoriete DnB. Maar eerlijk, nog niet alle labels zijn beschikbaar. Ik zocht ook naar Deep Medi maar kon dit in Qobuz nog niet vinden. Beetje sad wel, geen Mala... Maar ja, misschien komt het nog? Gelukkig heeft Bandcamp dit dan weer wel. Ooh en nog wat meer voordelen... Veel muziek is te luisteren in lossless kwaliteit. Dat hoor je, vooral met een goede koptelefoon. En bij het aanmaken van mijn Qobuz account kreeg ik toegang tot Soundiiz. Een systeem waarmee ik mijn jarenlang opgebouwde playlists uit Spotify moeiteloos kon importeren.

Nadeel
Ik was een grote podcastluisteraar op Spotify, dus het ontbreken daarvan op Qobuz is een gemis. Maar ik los het op door Apple Podcasts weer te gebruiken. Dit inzicht was meteen een reminder om mijn eigen Air Waves-podcast nu ook beschikbaar te stellen via Bandcamp. Zo blijft mijn content toegankelijk, zonder afhankelijk te zijn van één platform.

De volgende stap
Ik geloof niet dat je de afhankelijkheid van big tech in één keer kunt veranderen. Maar elke kleine stap doet er toe. Vorige maand was het Spotify. Deze maand maak ik de transitie naar alternatieven voor ChatGPT en ben ik aan het veranderen van bank. Het gaat mij erom om in mijn techdieet bewuster te gaan kiezen voor betere alternatieven. Want als we allemaal één kleine stap zetten, wordt het ineens een beweging. En om die beweging nog wat ritme te geven deel ik hieronder weer graag wat muziektips die uit Bandcamp die ik de afgelopen maand op repeat heb gehad...

FM3 - Buddha Machine
Mensen vragen me weleens: Vanity, wat luister jij eigenlijk als je thuis bent? Het antwoord is simpel: als ik in mijn huis ben, werk ik vaak, en kan ik veel muziek niet verdragen omdat mijn gedachten aan het werk zijn. Wat ik dan nodig heb? Dub techno (zodat ik kan denken), lobby jazz of ambient. De Buddha Machine van FM3 geeft me precies die ambient die ik zoek, een goede soundtrack om op te werken. FM3, bestaande uit de Chinese producer Zhang Jian en de Amerikaanse kunstenaar Christiaan Virant, creëerde in 2005 een eigen interpretatie van de Buddha Machine: een klein, draagbaar apparaatje dat oorspronkelijk bedoeld was om boeddhistische chants mee af te spelen. Hun versie transformeren ze in een ambient-werk, met een fysieke box die je eindeloos kunt laten draaien. Het resultaat? Een hypnotiserende klankwereld die me helpt om gefocust te blijven.

Paul st. Hilaire - w/ The Producers
w/ The Producers is een collaboratief meesterwerk van de legendarische Paul St. Hilaire (je weet wel, Tikiman), uitgebracht ter ere van het 10-jarig jubileum van Kynant Records. Het album is een knipoog naar het iconische Rhythm & Sound project van dub techno-pioniers Mark Ernestusen Moritz von Oswald, maar dan met St. Hilaire als enige vocalist. Over negen tracks combineert hij songwriting met diepe, meditatieve dub techno. Het doet me ook een beetje denken aan The Infinity Dub Sessions van Deadbeat, maar met een unieke, soulvolle twist. St. Hilaire’s discografie is al indrukwekkend, maar dit album is weer een essentiële toevoeging. Ik kan er geen genoeg van krijgen, vooral zijn collab met Mala is fijn.

فلسطين - For Palestine V/A Vol.2
Dit is een geweldige 140-bpm verzamelaar met namen als Geode, Commodo, Headland en Ago. Je vindt er dubstep, beats, en tracks met een UK garage-vibe. Het is een heerlijke mix die ik de afgelopen maand met veel plezier heb gedraaid. En als je hem koopt, steun je ook nog eens een goed doel: alle opbrengsten gaan naar Ele Elna Elak en het Ghassan Abu Sittah Children’s Fund, die humanitaire hulp bieden in Palestina. Wat deze verzamelaar extra bijzonder maakt, is de diversiteit aan stijlen binnen het 140-bpm spectrum. Van donkere dubstep tot meer ritmische, garage-achtige tracks, een mooie weerspiegeling van hoe muziek en activisme samen kunnen gaan.

Indonesia 6 - Fatamorgana
Afgelopen maand werkte ik aan mijn eerste betaalde column, waarin ik schreef over het thema eenheid vanuit mijn perspectief als DJ. Mijn inspiratie? Mijn recente reis naar Indonesië, met Indonesia 6 als mijn soundtrack. Dit album kreeg ik aangeraden toen ik in een kelder van een grote mall in Blok M, Zuid-Jakarta aan het snuffelen was naar Indonesische jazz-rock cassettes. De gelijknamige track Fatamorgana is mijn favoriet, elke noot brengt me terug naar de drukke straten van Jakarta.

Submorphics - Aurora Blue/Make you understand
Een paar jaar geleden begon mijn crewmaat Submorphics zijn eigen label, Rosebay Music. Sindsdien bouwt hij een indrukwekkende catalogus op van soulvolle, diepe dnb-releases. Zijn laatste release, Aurora Blue / Make You Understand, is weer een prachtig voorbeeld van zijn stijl. Elke Rosebay release voelt als een natuurlijke evolutie, maar blijft trouw aan de kern van het label.

Thee Marloes - Di Hotel Malibu
Mijn matie Ferdows tipte me ooit Thee Marloes, een psychedelische soulband uit Surabaya, Indonesië. Sindsdien ben ik verslaafd. Hun album Perak heb ik grijsgedraaid, en ik vrees dat Di Hotel Malibu (dat eind mei uitkomt op Big Crown Records) hetzelfde gaat overkomen. De paar tracks die al beschikbaar zijn, klinken veelbelovend: een mix van fijne zang en een vleugje Indonesische psychedelica. Ik kan niet wachten om het volledige album te luisteren! Shout-out naar Steven voor het tippen <3

Fotografie: Thee Marloes

Wil je mijn updates ontvangen straight in je mailbox? Schrijf je dan in voor Van mail.