Van Tourette tot Tiger Stripes

gravatar
 · 
februari 9, 2026
 · 
5 min read
Featured Image

Deze maand vulde mijn filmdagboek zich weer met uiteenlopende titels, van I Swear tot Tiger Stripes. Ik ontdekte ze in het vliegtuig, via Netflix, Mubi en tijdens het Internationale Film Festival Rotterdam.

In mijn aanbevelingen probeer ik bewust de bekende mainstream titels over te slaan, die vinden jullie immers vaak zelf wel. Zo vond ik One battle after another deze maand ook geweldig, maar deel ik in het overzicht liever films die wat minder voor de hand liggen. Titels die je misschien zou missen omdat ze minder op de radar zijn, of oude titels die vergeten zijn. Ik kreeg altijd de vraag of ik mijn Insta Stories met film tips beschikbaar wilde maken via een highlight. Goed nieuws, vanaf nu ga ik een poging doen ze maandelijks te bundelen via een blog. Zo kunnen jullie altijd terugkijken en inspiratie opdoen voor je volgende filmavond.

Waar vind ik mijn films?
De meeste films ontdek ik via streamingplatformen. Op dit moment maak ik veel gebruik van NPO (een geweldige gratis bron voor documentaires) en Mubi (art house walhalla). Ik wissel platformen vaak af: zodra ik het gevoel heb een platform "uitgespeeld" te hebben, zeg ik mijn abonnement op en probeer ik iets nieuws. Zo wissel ik Mubi regelmatig af met, The Criterion Channel, Cinemember en Cinetree. Daarnaast huur ik geregeld losse films via Picl en Letterboxd Video Store (een juweeltje voor goede cult flicks).

Foto banner: een videostill uit Babylon (1980)


Babylon (1980)

Babylon is een film die je meeneemt in de bruisende soundsystem-cultuur van Londen in de jaren ’80. Het is qua verhaallijn niet per se sterk, maar de sfeer, de muziek, en de energie maken het een onweerstaanbare ervaring. Of je nu fan bent van UK Bass, reggae, of gewoon nieuwsgierig bent naar de cultuur van toen, deze film is een feest voor de zintuigen. En het heeft een geweldige soundtrack met o.a. Aswad en I-Roy.

Kijken: als je van vibes, muziek, en een stukje geschiedenis houdt.


Bam Bam: The Sister Nancy Story (2024)

Voor liefhebbers van soundsystem-cultuur is deze documentaire over Sister Nancy een absolute must. Het is niet alleen het verhaal achter haar iconische track Bam Bam, maar ook een belangrijke boodschap aan artiesten: regel je rechten, regel je royalties. Sister Nancy zelf is een charismatische verschijning; grappig, scherp, en vol passie. De documentaire is luchtig, inspirerend, en een eerbetoon aan een van de meest gesampelde tracks aller tijden.

Kijken: als je een toegankelijke, inspirerende docu wilt over muziek, cultuur, en de business erachter.


Cleaners (2019)

Deze Filipijnse film is een verrassing: een verzameling korte verhalen over highschoolstudenten die worstelen met het concept van ‘schoon’ en ‘rein’ zijn. Wat Cleaners zo bijzonder maakt, is de techniek: de film is eerst volledig opgenomen, waarna van elke seconde acht frames zijn uitgeprint en ingekleurd met stift en vervolgens zijn ingescand. Het resultaat? Een unieke, kleurrijke stop-motion-ervaring die zowel grappig als weird is.

Kijken: als je houdt van experimentele, visueel speelse films met een knipoog.


I Swear (2025)

I Swear was de nummer 1 publieksfavoriet op IFFR 2026, en niet zonder reden. Dit ontroerende en waargebeurde film volgt John, een jongen met het syndroom van Tourette, van zijn tienerjaren tot volwassenheid. De kijker ervaart niet alleen het ongemak en de uitdagingen van zijn conditie, maar ook de kracht van acceptatie en vriendelijkheid, ongeacht hoe je ‘gewired’ bent. Wat deze film bijzonder maakt, is hoe de filmmaker via beeld en verhaal begrip kweekt voor een onderwerp dat vaak onbegrepen blijft.

Kijken: als je een inspirerend drama zoekt dat je raakt en af en toe een glimlach ontlokt.


Leila’s Brothers (2022)

Per ongeluk gestart op Mubi, maar wat een verrassing: Leila’s Brothers is een drie uur durend Iraans familiedrama dat je van begin tot eind boeit. Het verhaal draait om zorg, geld, leugens, en status, en wordt gedragen door indrukwekkend acteerwerk en een meeslepende verhaallijn. Ik was compleet onder de indruk van de gelaagdheid en emotionele diepgang, een film die je nog lang bijblijft.

Kijken: als je houdt van complexe, emotionele familiedrama’s met een sterke sociale ondertoon.


Luther: Never too much (2024)

Deze documentaire over de legendarische zanger Luther Vandross trof me harder dan ik had verwacht. Ik keek hem onderweg van Indonesië naar Nederland, misschien kwam het door de weemoed van de reis, de vermoeidheid, of gewoon de kracht van zijn muziek. Via intieme verhalen van collega’s en tijdgenoten krijg je een inkijkje in het genie en de mens achter de stem. Ik pinkte een traantje weg, vooral bij de momenten waarop zijn muziek en kwetsbaarheid samenvielen.

Kijken: als je houdt van muziekdocumentaires, beroemdheden, en ontroerende muziek.


Memories of My Body / Kucumbu Tubuh Indahku (2018)

Deze Indonesische film volgt Juno, een danser op Centraal-Java, wiens leven wordt bepaald door socio-politieke dynamieken en de zoektocht naar een plek om te bestaan. Centraal staan genderfluïde thema’s: wat is vrouwelijk, wat is mannelijk, en hoe navigeer je daarin met sensualiteit? De film is visueel poëtisch en speelt zich af tegen de achtergrond van Javaanse cultuur en traditie.

Kijken: als je houdt van queer cinema met een trage, dromerige sfeer in een Javaanse setting.


Pillion (2025)

Pillion is een queer film die de dynamiek van een D/s-relatie verkent, met Colin als onderdanige hoofdpersoon die zijn verlangen en grenzen onderzoekt. Het is een moedige film, die niet iedereens cup of tea zal zijn, omdat het stereotype beelden van submissie doorbreekt en laat zien dat dienstbaarheid ook een vorm van liefde kan zijn. Een soort Babygirl, maar freakier en queer.

Kijken: als je op zoek bent naar een ander narratief over queer relaties, power dynamieken en intimiteit.


Tiger Stripes / Belang Harimau (2023)

Deze Maleisische film over tienermeisjes die voor het eerst ongesteld worden, is een krachtige aanklacht tegen de stigma’s rondom menstruatie, vrouwelijkheid en religie. Wat deze film zo bijzonder maakt, is de feministische energie en de rebelse hoofdrolspeelster die haar lichaam en identiteit omarmt, letterlijk, door te transformeren in een kat. Tiger Stripes is niet alleen verfrissend, maar ook dapper: in thuisland Maleisië werd de film zwaar gecensureerd.

Kijken: als je een feministische, rebelse film zoekt die Hollywood uitdaagt.

Comments

No Comments.

Leave a replyReply to